Oogdiagnostiek

 

Iriscopie houdt zich alleen bezig met het bestuderen van het gekleurde deel van het oog (de iris). De oogdiagnose daarentegen betrekt het hele oog erbij. Met andere woorden oogdiagnostiek is: iriscopie plus een beoordeling van de sclera (oogwit), cornea (hoornvlies), ooghoeken, oogwimpers, pupilrand, lens en netvlies met bloedvaten.

Het ontstaan van de hedendaagse irisdiagnose is te danken aan de Hongaarse arts Ignaz von Péczely. Hij stelde vast dat vlekjes in de iris in verband konden worden gebracht met organische ziekten. Hij ontwierp ook als eerste een topografie, een landkaart met een indeling naar organen waarin reflextekens te zien zijn van corresponderende organen.

Het belang van oogdiagnostiek.

Het is zeker geen vervanger van röntgendiagnostiek: deze levert namelijk een diagnose die gebaseerd is op materiële veranderingen. De irisdiagnose moet gezien worden als een ingang voor het beoordelen van natuurgeneeskundige principes van een organisme: je kunt systemen ontdekken die neigen tot ontsporen of die zijn ontspoord. Het mag nooit worden gebruikt als enige vorm van diagnostiek waarop men blind vaart. Het lichamelijk onderzoek en de anamnese (hierin wordt vastgelegd welke ziekten de patiënt heeft doorgemaakt, of er familieziekten voorkomen, voedings- en leefgewoonten enz.) zijn van zeer groot belang. Door deze methoden te combineren is het mogelijk om een natuurgeneeskundige samenhangsdiagnose te stellen.

De oogdiagnose geeft vaak aan hoe je een therapie het beste kunt inzetten.
Voorbeeld:

  • Een patiënt heeft reuma. Over het algemeen wordt er dan via de lever en de nieren gedraineerd. Echter in het geval dat in de iris het niergebied (onderste deel van de iris) donker tekent (dus weinig energie heeft) is het beter de drainage voornamelijk via de lever en de huid te laten verlopen. Zou je toch over de nieren draineren dan haal je het beetje energie dat er is weg en wordt de patiënt nog zwakker.
  • Een zwaar belaste patiënt: eerst de uitlaatkleppen van het lichaam openen (draineren) en de therapie voorzichtig inzetten. De levenskracht wordt al zwaar belast door de ziekte; er mag dus via de therapie geen zware eisen worden gesteld aan de vitaliteit.
  • Een licht zieke patiënt: de volledige therapie kan direct ingezet worden

Mensen met dezelfde klachten maar verschillende constituties kunnen totaal verschillende therapieën krijgen.

Het rechter oog weerspiegelt de rechter helft van het lichaam; de linker iris de linker helft.
Er vindt dus geen kruising plaats zoals bij de hersenhelften. De therapeut kijkt of tekent vanuit de persoon zelf.

De ontwikkeling van de irisdiagnose.

De ontwikkeling van de irisdiagnose heeft voornamelijk plaatsgevonden in Duitsland.
Het Duitse systeem is het meest uitgewerkt.
Belangrijke namen in dit verband zijn:

  • Hense
  • Schnabel
  • Madaus
  • Josef Deck : vertegenwoordigt meer de klinische manier van denken
  • Angerer : richt zich meer op het energetische denken
  • Joachim Broy : hij grijpt terug op de humoraal pathologie (sappenleer)


Recente ontwikkeling.

Men ziet langzamerhand af van het uitsluitend klinisch interpreteren van tekens in de iris (hiermee loop je nl. eerder de kans om patiënten ook klinisch te gaan behandelen: bv. gebied X tekent op een manier Y en dus is er sprake van nierstenen) maar gaat meer naar de totaal indruk kijken.
Bijvoorbeeld: iris, donkere binnenste deel van de iris; donkere buitenste rand van de iris; lichte sluier over het hele middengedeelte. Verklaring: Het donkere binnenste deel duidt op een slechte opname van essentiële stoffen, de donkere buitenrand op een verminderde uitscheiding.
Dit leidt tot het vasthouden van gifstoffen in het lichaam. Een dergelijke iris geeft meer aanleg te zien tot bv: allergie, eczeem, reuma, astma.

Tevens is er een verschuiving te zien naar het energetisch denken en ontstaat er min of meer een koppeling tussen de oogdiagnostiek en het Chinese denken.
Voorbeeld: veel irissen tekenen in het niergebied maar lang niet iedereen heeft hier organische problemen zoals bijvoorbeeld een ontsteking of nierstenen. Chinees gezien is de nierenergie (de diepe erfelijke basisenergie) echter wel vaak verstoord. De nieren onderhouden direct of indirect contact met andere organen. Hierin kan dus een verstoring optreden als gevolg van gestoorde energie.

 
  > naar boven <